ความสุขที่อยู่บนฟ้า
posted on 08 May 2007 21:07 by narcissismทันทีที่ก้าวลงตรงพื้นสนามบินดอนเมือง
ฉันทิ้งทุกอย่างไว้ตรงนั้น...
นอกเหนือจากสัมภาระ ฉันมีเพียงความรู้สึกเท่านั้นที่ฉันเอาใส่กระเป๋าไปด้วย
เมื่ออาทิตย์เริ่มพ้นขอบฟ้า นั่นเท่ากับกำหนดการการเดินทางของฉันเริ่มต้น
.......
ทันทีที่ล้อของเจ้าเครื่องบินลำใหญ่ ลอยพ้นพื้นดิน
พลันฉันหลับตา - ปล่อยใจเตลิดลอยไปไกล
มีเพียงความรู้สึกเท่านั้น ที่เป็นสมบัติชิ้นใหญ่ของฉันในตอนนี้
ท้องฟ้ากว้างใหญ่ เกินแรงฉันจะพูดถึง
หลับตาละลายภาพของเครื่องบิน เหลือเพียงแค่ตัวฉันที่ลอยอยู่บนฟ้า
ละอองเมฆลอยฟุ้ง นั่นคือส่วนหนึ่งในความสุขของฉัน

ฉันเอาแต่บินไปไหน ๆ ตีก้อนเมฆให้ฟุ้งกระจายรอบตัว
เอามาวาดเป็นรูปนั้น รูปนี้
คนที่อยู่ข้างล่างแล้วมองขึ้นมาคงจะเห็น...
เวลาความสุขของฉัน รอบนี้มีแค่ชั่วโมงเดียว
ชั่วโมงเดียวก็ถึงที่หมาย...
ไม่เป็นไร ปริมาณความสุขเพิ่มขึ้นจนพอแล้ว
กลับมานั่งอยู่ที่เดิม หยิบกล้องเก็บภาพเสียอีกสักนิดหน่อยจนพอใจ
ฉันมีสมบัติความรู้สึกเพิ่มอีกหนึ่งชิ้นแล้ว
"มีความสุขเหลือเกิน"
กลับมาแล้วค่ะ เหมือนจะนานเกินไปแล้วนี่นา
หัวข้อที่แล้ว ช่างเถอะเน๊อะ...
กลัวอะไร ในเมื่อสิ่งที่เรามี อยู่กับเราและเป็นของเรา
แม่บอกว่า...
"เวลาลูกทำตัวปกติ นั่นแสดงว่าลูกกำลังผิดปกติ"
.......
เราไม่รู้หรอก ไม่รู้เลย
ว่าอะไรๆ ที่อยู่รอบๆตัวเรา จะอยู่กับเราไปนานแค่ไหน
แต่มีเพียงแค่สิ่งเดียว ที่เราจะรู้ว่าเรามี รู้ว่ามันอยู่กับเรา
ความรู้สึก...
ความรู้สึกรัก จะเป็นความรู้สึกเดียวที่ฉันเลือกให้อยู่กับตัวฉันตลอดไป

#1 By *บลาสต์ on 2007-05-08 21:10