จดหมายไม่จ่าหน้า
posted on 30 Mar 2007 22:01 by narcissismน้ำหนักกดลงไปที่ปลายดินสอ...ในปริมาณหนึ่ง
ลายเส้นเบา ๆ ก่อเป็นตัวอักษร
หลับตาชั่วครู่ ปล่อยใจคิดถึงใครที่ปลายทาง
วาดความรู้สึกเป็นเรื่องราวลงกระดาษขาวใบนั้น
บางบรรทัดเป็นคำถาม หวังเพียงให้ตอบกลับมาสักฉบับ
เราห่างกันไกล และเป็นเวลานานเสียเหลือเกินแล้ว
ฟ้าฝั่งนั้น...เกินแรงที่ฉันจะมองเห็น
หวังน้อย ๆ เพียงแค่เขาจะอยู่ได้และสบายดี
ความทรงจำจูงมือฉันเขียนได้เยอะพอตัว
จวบจนบรรทัดสุดท้าย...
ฉันพับใส่ลงซอง ไม่จ่าหน้า
พรุ่งนี้ฉันจะเดินทางไปให้ส่งด้วยตัวฉันเอง
ที่ตรงนั้น ที่เดิมที่เขา
...หมดลมหายใจ
*-ไปดู แฝด(ด) มา
หลอนใช่เล่น สยองใช่ย่อย...
ได้อะไรดีนะ เป็นมากกว่าหนังผี
ร้องเกะ...และยังเสียงเพี้ยนไม่มีตก เย่!
*- โหยหวน...นน......น..............น
หนูก้านอยากกินเค้กชะมัดเลย
ร้าน SUMMER ของคุณพล ตัณฑเสถียร (เขียนถูกเปล่าหว่า?)
เจ้าขนมที่ชื่อว่า BTS กระตุกต่อมไม่สนอ้วนให้ทำงานไม่เลิก
(ถ้าอยากรู้ว่าขนมเกี่ยวยังไงกับรถไฟฟ้า เจ้าของร้านมีคำตอบหล่ะค่ะ)
*-(ส่วนตัว) ตัดใครออกจากชีวิต มันสิทธิ์ของก้าน
คนที่ใช่ ๆๆๆๆๆ ของแกต้องเป็นไง
ต้องทำตัว "ง่าย" ...กับทุก ๆ เรื่องหล่ะสิ
(ฉันไม่ได้อคตินะ พูดตามจริงที่เห็นว่าเธอเป็น)
ออกไปให้พ้นจากชีวิตฉันสักที
...ขอร้อง
edit @ 2007/03/30 22:04:24

#1 By matoom39 on 2007-03-31 00:53