หากครั้งนี้จะเปิดเผย ระลอกสอง
posted on 08 Mar 2007 23:46 by narcissism
ได้รับเจ้าบุ๊กกี้ แทกน่ารัก ๆ จากคุณโอเล่
ว่าไว้ว่าต้องบอกแนวหนังสือที่ชอบอ่าน 5 ข้อ
(เคยถามบางคนว่าชอบอ่านหนังสือแนวไหน ?
มันบอกว่า ชอบอ่านแนวตั้ง !!
เออ...ขอบคุณมาก)
และแปะส่งต่ออีก 5 คนเหมือนเคย
แต่ไม่รู้ว่าจะสรุปออกมาเป็น 5 ข้อให้แจ่มชัดได้อย่างไร
ก็เลยเอามาเป็นรูปถ่ายบนหัวเตียงให้ดูแล้วกันค่ะ
บางเล่ม จบแล้ว
หลายรอบ รอบแล้วรอบเล่า
บางเล่ม...
กลับค่อย ๆ อ่าน ด้วยไม่อยากให้ถึงตอนอวสาน
ตัวเองยังสนุกสนานกับการเป็นตัวละครนั้นอยู่
เอาหล่ะ...เพ้อได้ที่เลย
..........................................................
คนแปลกหน้า กาลครั้งหนึ่ง-ฉันรักเธอ ผู้ชายเขา-ผู้หญิงเธอ
ถนนสายนางฟ้า ความลับ จดหมายจากฆาตกร Improvise เจ้าหงิญ
ไม่ไปทำงานได้ไหมเนี่ย ความสุขของกะทิ กล่องไปรษณีย์สีแดง
ผลิ สองเงาในเกาหลี เนปาลประมาณสะดือ ถั่วงอกกับหัวไฟ โรงงานชอกโกแล๊ต
เรื่องตบตา ไม่มีโทรศัพท์และเครื่องปรับอากาศ อิฐ ไดอะรี่ของตัวเอง ควันใต้หมวก
นิทานสันดานเสีย Enchante'e , Paris
..............................................................
ฆาตรรม เอาไว้แก้อารมณ์เซ็งจิต วิตกจริตส่วนตัว รอการแก้แค้น (ทำนองนั้น)
นิยายหวาน เอาไว้อารมณ์โหยหาความรักในคราวจำเป็น
(เฮ่อ!!)
3 เล่มในนี้เป็นผลงานของนิ้วกลม นิยมชมชอบความคิดเป็นส่วนตัว
ติดนิตยสารเพียงแค่ 2 เล่มเท่านั้น คือ อะเดย์และเซเว่นทีน
และในอีกไม่นาน จะเปิดทัศนตัวเองกับนิตยสาร OOM ดูค่ะ
บันทึกลายมือ บางครั้งก็เอามาอ่านเป็นหนังสือบ้าง
เรื่องราวที่ผ่านมา และพ้นไปแล้ว บางทีก็สวยงามใช่เล่น
มีการ์ตูนด้วย ชอบ ชอบ ชอบ ชอบ ชอบ
การได้ไปเป็นเด็ก มันน่ารักเกินกว่าที่ฉันจะหันหน้าหนีไปไหนได้
ชอบตั้ม วิศุทธ์มาก ๆ แต่พออ่านอะเดย์เล่มล่า
ก็พบว่าเป็นผลงานสุดท้ายที่ตั้มจะเขียนแล้ว
ใจหายนิด ๆ เพราะบางมุมมองต่อโลกของฉัน
มันมีภาพลายเส้นของเขาเจืออยู่จาง ๆ นี่
Enchante'e , Paris นี่ทำให้ฉันตกหลุมรักฝรั่งเศสเข้าอย่างจัง
เต็ม ๆ ใจ
"กล่องไปรษณีย์สีแดง"
เป็นเล่มที่ฉันรักที่สุด และเป็นเล่มเดียวที่มีรอยยับเยินมากที่สุด
อาจดูขัดแย้งกันไปเสียหน่อย
นั่นคงเป็นเพราะฉันเคยเอาให้ใครบางคนอ่าน
คนที่ไม่ถูกกับตัวหนังสือเข้าขั้นรุนแรง
ให้อ่านจนจบ และเอามาคืนตอนนี้ความรู้สึกนั้นก็จบลงไปด้วย
สุดท้าย....หนังสือพิมพ์และหนังสือซุบซิบดารา
เป็นสองประเภทที่ฉันไม่แตะเลย
เหนื่อยเกินกว่าที่จะทำอะไร อะไร อะไร
หลายเรื่องเกินไปแล้วที่โถมเข้ามาหา
ฉันจัดระบบตัวเองไม่ทัน
คนบนฟ้ากำลังเล่นอะไรกับฉันอยู่ เหนื่อยพอแล้วนะ
ฉันกำลังแย่เพราะบางคนสนิท
เพื่อนสาวฉันเป็นแบบนั้นเพราะอะไรหนอ ?
โดเรมอนหาอุปกรณ์แปลงร่างให้เธอกลับมาเป็นคนเดิมได้ไหม?
ไหนจะบางคนที่บอกกับฉันตลอดเวลาว่าคำพูดเขาน้ำหนักน้อยไป
สำหรับฉัน
ฉันแบกความสับสนไว้จนหลังจนหักอยู่แล้วนะ
ใครที่เคยไว้ใจ กลับคิดได้แค่เชื่อได้จริง ๆ หรือเปล่า?
ใครที่พ่นคำโกหกใส่กัน พูดเสียงดังกลบเพื่อให้ฉันเงียบไปใช่ไหม ?
หรือคนที่ฉันผลักเขาไปให้พ้น
จะกลายเป็นคนที่มีเพียงวาทะความจริง
และคอยจับตัวฉันไว้เสมอ เวลาที่เซถลาออกไปไกล
แย่มาก ๆ แล้วสิ
ฉันมีทางเลือกไหม ระหว่างเก็บเงียบไว้หรือบอกใคร ๆ ให้รู้
คนเคียงข้างฉันยังมี คนโอบกอดฉันยังมี
คนที่ยื่นมีพยุงฉันให้ลุกขึ้น...ฉันยังมี
แค่นี้ก็อย่าเพิ่งกลัวอะไรแล้ว
การไปไหนต่อไหนคนเดียว ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับฉัน
ถ้าเป็นเช่นนั้น....
ขออยู่คนเดียวสักพักนึง
ป.ล. ลืมแปะมือต่ออีก 5 คนสินะ
อย่าว่าอะไรเลย หากนั่นหมายถึงการลดช่องว่างให้น้อยลง
เหมือนเวลาบ่ายจวนเย็น
ที่นัดคนรู้จักมาหาอะไรกิน
แล้วยิ้มหวานและหัวเราะไปกับเรื่องราวของอีกฝ่ายหนึ่ง
- พี่วิชค่ะ สินานังม้าพี่หวานคุณเฟิร์ส คุณPOOMOO
ญดา ต้อง fonz's น้องสุ่ยน้ำเงินเจือขาวLiferoom
ส่วนบางคนที่คุ้นเคย ฉันว่าคุณคงโดนแปะมือไปแล้วหล่ะ
...แต่ฉันไม่ชอบ อองชองเต้ ปารีส เลย ...ไม่รู้ทำไมเหมือนกันค่ะ
...ขอบคุณสำหรับการตอบรับแทกของฉันนะคะ
...อยู่คนเดียวบ้าง มันก็ดีเหมือนกันค่ะ
...เหมือนจะเหงา แต่จริงๆแล้ว เราก็รู้ว่า มีคนที่รักเราอยู่มากมาย
...ขอให้มีความสุข
...ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
#1 By คนกวาดใบไม้หลังเอ 4 on 2007-03-09 01:02