มองหน้า..แล้วถามมาเลยดีกว่า
posted on 30 Dec 2006 13:17 by narcissism
โหลดนานหน่อย
ปี 49 สวัสดีปีเก่ากันได้อย่างเต็มปาก
ตั้ง 365 วัน ทำอะไรกันมาบ้าง ? ?
หนึ่งสิ่งที่ยิ่งใหญ่ในใจ "คนไทย" ทุกคน
สิริราชสมบัติครบ 60 ปีของพ่อหลวง
เลือกรูปนี้มาให้ดู
แมงมุมต่อให้ตัดต่อมสร้างใยออกจากตัว
ตามพฤติกรรมที่มีมาตั้งแต่กำเนิด
ถึงไม่มีต่อมสร้างใยแล้ว มันก็ยังทำท่าสร้างใยอยู่อย่างนั้น
แม้จะไม่มีใยออกมาเลยก็ตาม
เอาใยแมงมุมเป็นแบบอย่าง
รักสามัคคีกันหน่อย อย่าทะเลาะกันอีกเลย
คำถามจากคุณตัน โออิชิ
"โอเค...โอเคะ" ?
Happy new Years 2007
ขอให้มีความสุข (อีกแล้ว)
พยายามหาคำอวยพรที่ดูต่างแล้วนะ
เลิกหาดีกว่า คำนี้แหละ
คนเราโหยหาความสุขอยู่มาก
เพราะนับวันก็ยิ่งหายากมากขึ้น
ทุกที
ก็เลยต้อง "ขอ" กันอย่างนี้
จบด้วยประโยคเฉย ๆ อีกที
"ขอให้มีความสุขค่ะ"
ปอ. แถมความแข็งแรงที่มากขึ้นทั้งกาย+จิต
แถมความคิดที่พึงสมปรารถนา
แถมความสำเร็จกับทุกอย่างที่เข้ามา
แถม ขอให้เดินก้าววันข้างหน้าด้วยความกล้า บ้า และมั่นคง
ปีที่ผ่านมา หนึ่งอย่างที่ฉันเลือทำในวันสิ้นปี
คือคิดถึงคนที่ฉันทำตกหล่นไปในช่วงเวลาที่ผ่านมา
การได้รู้จักใคร ๆ อาจทำให้เราผลักคนรู้จักเก่า ๆ ให้ไกลออกไป
ยิ่งคนที่อยู่ไกลด้วยแล้ว
การสื่อสารด้วยเสียงที่กรอกไปตามสายอย่างเดียว
และยังเป็นเสียงที่เว้นช่วงต่อครั้งนานเหลือเกิน
ถามตัวเองว่ายังคิดถึงอยู่
คิดถึงสิ
สิ้นปีนี้ก็เลยต้องโทรไปลดช่องว่างระหว่างกันให้มันน้อยลง
ปีหน้า
จะไม่ทำใครหล่นหายไปกับเวลา แม้สักคนเดียว
ร้องไห้แล้วนะ
ไม่ใช่วินที่ทำให้ก้านร้องไห้
ความจริงต่างหาก
เพื่อน ๆ ทุกคนเป็นห่วงมาก
เพิ่งรู้ว่าสังเกตุอาการมาหลายวันแล้ว
เมื่อคืนร้องตั้งแต่ 22.49 จนถึง 04.58
ถึงหลับลง
ร้องเงียบมากเลยนะ อยู่ ๆ น้ำตามันก็ไหลของมันมาเรื่อย ๆ
อยู่เฉย ๆ ก็ไหลออกมาเอง
อยู่ดี ไม่ว่าดีจริง ๆ
เดินออกไปเข้าห้องน้ำ แม่ยังไม่นอน
พยายามไม่ให้แม่เห็น.....แต่ก็จนได้
เราทำแม่ร้องไห้
แม่ร้องที่เห็นว่าเราร้อง
สภาพคงแย่มากจริง ๆ
เมื่อคืนเลยไม่มีใครพูดอะไร
เงยหน้ามองฟ้า
แต่
น้ำตาหล่นลงดิน
ขอไม่พูดถึงเรื่องวินที่ผ่านมาแล้วกัน
เรื่องมันพาลเรียกน้ำตาได้ง่ายไปหน่อย
ส่วนตัวนิดนึงนะ
ประกาศ ! รายชื่อบุคคลต่าง ๆ ที่เราพึงก้าวข้ามปีใหม่ไปด้วยกัน
ปู่ ย่า ที่พัทลุง ตากับยายที่บ้านหัวหิน
ป๊ะป๋า ที่บ้านกทม. แม่ที่บ้านหัวหิน
(รวมญาติ ๆ ในเครือทุก ๆ คนค่ะ)
ต่อมา....
เฮียโต๋ รุ่นพี่ชายสนิท- - เดี๋ยวเราคงได้เจอกัน
พี่วิชค่ะ วินทำให้เรารู้จักกันเร็วขึ้น หากระหว่างหนูกับน้องชายพี่จะเป็นยังไง
ถึงอย่างไร...โลกกลม ๆ ของเราก็หมุนมาเจอกันอยู่ดี
พี่ก้อย หนูทำพี่หล่นหายไปอีกแล้ว
พี่ ๆ น้อง ๆ เพื่อน ๆ ที่ exteen ทุกคน
รายนาม : สินา ญดา ต้องโหด พี่หวานnuning พี่โอม พี่เฟิร์ส
พี่เอมี่ พี่เตย สุ่ยตินกานต์ ปลา..ปลา..ปลา
(เยอะแยะมากมาย ) *เบื่อบลา บลา บลา แล้ว
เพื่อนสาวทั้งหลาย : ชะเอมท์ ฟ้า พิชญ์พลอยหุง
ศิรัตน์ อึ๋ม ธัญญา (+น้ำเพชร หมูมุก อิ๊ฟด้วย)
(ฉันรักพวกแกจริง ๆ หว่ะ 31 ธันวานี้เจอกัน)
เพื่อน #10 ทุก ๆคนเอย...
พิเศษหน่อยนะ ต้น (ขอบคุณมาก ๆ ที่ยอมไปเดินสวนจตุด้วยกัน
งานที่เคยทำด้วยกัน ยังโหยหามันอยู่เรื่อย)
ธนพล (เรายังมีนัดเมาด้วยกันนะคะ)
สาวจอย ("ความรักของฉันไม่ขึ้นกับคำพูดของใคร")
**ทุก ๆ คนเลยที่ก้าวเข้ามาเจอกัน
เริ่มยาว
สวัสดีปีใหม่ 2550 ค่ะ
เห็นปีหมูอ้วน อย่าอ้วนตามหมูนะ
edit @ 2006/12/30 19:50:54
อืมคนเราบางทีการได้ร้องไห้ออกมาระบายออกมามันก็ดีนะ แต่ร้องนานๆมันจะปวดตาแล้วทำให้หน้างามๆ(รึป่าว)เสียหายได้นะนั่น
แต่ก็นะเรื่องไหนทำให้นู๋เสียใจก็ให้มันผ่านๆไปละกัน ถึงแม้บางเรื่องลืมยากก็อยากจะให้ทุกข์น้อยลงก่าเดิม ดีป่าว
ป.ล. ขอบคุนมากเรื่องเนื้อหาเศรษฐกิจพอเพียง ของพี่ต้องทำเปน "ชิ้นงาน" ส่งเค้านะแต่คิดไม่ออกว่าจะทำอะไรส่งดี
#2 By I Still Love U on 2006-12-30 19:30