ไม่ไหวเลยจริงๆ
posted on 28 Dec 2006 18:50 by narcissismอาทิตย์สอบโหด ๆ
เล่นเอาแย่ๆ
สภาพไกลจากคำว่าคนเต็มทีแล้ว
ลงหอมาด้วยหัวที่ฟูฟ่อง
ขอบตาดำเกินแก้
สบตาเงาตัวเองสักที จึงได้แต่ถาม
นี่ตัวเองจริง ๆ หรือ ?
รู้ว่านอนเลยช่วงเริ่มวันใหม่มาหลายชั่วโมง
เพราะคำว่าพลาดแพ้
ยังเป็นแรงให้ฉันขืนตาอ่านต่อไป
สอบเสร็จแล้ว
กลับมาฟื้นฟูใหม่ ก็ยังทัน
ฉันไม่ไหวเลยจริง ๆ
บางสิ่งที่ทำให้ผู้หญิงโรคจิตอย่างฉัน
สงบลงได้
คนเดียวที่ฉันมี ตั้งแง่หันหลังให้กัน
สายตาไม่ได้เหลือเพียงหางตา
แต่ไม่หันมามองเพียงสักครั้ง
ดูเหมือนยิ่งฉันหัวเราะเสียงดังมากเท่าไหร่
เสียงร้องไห้ในใจมันก็ยิ่งดังไม่แพ้กันเลย
ตั้งใจจะปล่อยให้น้ำตามันไหล
มากมาย ทีเดียว
เลยกดมันไปลึก ๆ เวลาที่รู้ว่ามันเริ่มปริ่ม
พยายามหัวเราะออกมาให้ดังที่สุด
แทนที่น้ำตา ก่อนจะถึงเวลาอันควร
สุดท้าย...ฉันก็เก็บมันอยู่แบบนั้น
จนถึงวัน
วันที่พร้อมเหลือเกิน กับการเสียใจ
ถึงเวลาแล้วไง
แต่ก็แตะได้เพียงความว่างเปล่า
ความเงียบเดินเข้ามาแทนที่รอยน้ำตา
เจ็บปวดจนไม่มีแรงร้องไห้เลยหรือ?
ขอโทษที บางครั้งยังตอบตัวเองไม่ได้
แต่ภาพที่มันนูนเด่นชัดกว่าใครไหน ๆ
คือความรู้สึกที่ว่า แบบนี้อีกแล้ว
แค่นี้เองหรือ
มากกว่านี้ยังทนมาแล้วเลย
สุดท้ายเลยไม่เหลืออะไร
อะไร..ที่มากพอให้ฉันเสียน้ำตาออกมา
หากฉันรักคุณมากกว่านี้
คุณคงไม่เห็นฉันเป็นอย่างทุกวันนี้หรอก
สบายดี ยิ้มร่ากับใคร ๆ
เหมือนทุกวันที่เป็น
ไม่มีท่าทีเสียใจ ไม่ฟูมฟาย เหมือนเคยที่ผ่านมา
จะมีเพียงก็หลบหน้าในบางคราว
เพราะฉันไม่อยากให้คุณเห็นเรื่องราว
ความเสียใจในสายตาฉันต่างหาก
ไม่มีน้ำตา
ไม่มีคำรั้ง
ไม่มีคำขอโทษ
นานา
ไม่ได้ไปมีคนรักใหม่ ไม่มีใครนอกใจกันทั้งนั้น
ไม่ได้เข้ากันไม่ได้ หรือพูดกันไม่รู้เรื่อง
ทั้งเราสองคน
อาจจะเข้าใจว่ามันถึงเวลาที่สมควร
"หากเริ่มเรื่องรักด้วยความไม่มีเหตุผล
เรื่องราวที่มันจะจบลง เหตุผลคงหาไม่ได้เช่นกัน"
................................................................
ว่ากันยาว
เราตัดสินใจโทรหาพี่ชาย-รุ่นพี่สนิท
เขาจับผิดฉันได้ตามเคย
"เป็นอะไรทำไมไม่ยอมบอก"
แต่คราวนี้เราชนะ ทุกทีเล่าเรื่องหมด
แต่คราวนี้ไม่ วันนึงแล้วจะบอก แค่รู้สึกว่ายังไม่พร้อม เท่านั้น
มันก็ไม่ร้ายแบบปนกันหมดหรอก
ยังแยกแยะเรื่องราวได้อยู่
ได้แลกวาจากับเพื่อนชายคนหนึ่ง
"เศร้าแล้วทำไง?" ก้านถาม
"แยก ทางใครทางมัน ต่างคนต่างอยู่"
จึงเป็นที่มาของคำพูดที่ว่า
"ขอให้เราอย่าได้พบเจอกันอีกเลย"
เลยบอกไปว่าอยากเมา
ธนพลบอกว่า ไม่ดี ให้เอาเราไปกินด้วย
ตารางนัดเล็ก ๆ จึงผุดบานตรงกลางระหว่างเรา 2 คน
กำหนดการเป็นศูนย์
เอาความรู้สึกตั้ง อยากกินวันไหน โทรล่วงหน้า 1 วัน
เป็นอันยิ้มเลยค่ะ งานนี้
เตรียม ตัว ให้ พร้อม
ประกาศ! ทนอ่านหน่อยค่ะ ช่วงนี้
เดี๋ยวจะกลับมาพร้อมเรื่องปรุงแต่งเวอร์ชั่นเดิม
รู้สึกเหมือนกันว่าห่างไปนานกับการปั้นความคิด
แปปเดียวค่ะ
edit @ 2006/12/28 22:52:26

จะปีใหม่แล้วขอให้เข้มแข็ง แล้วก็เจอแต่เรื่องดีๆนะคะ
#1 By aMy ^^ on 2006-12-28 19:45