คำต่อว่า
posted on 05 Dec 2006 21:47 by narcissism
"80 พรรษาขอพ่อมีพระพลานามัยแข็งแรง
เป็นร่มโพธิ์ให้แก่ปวงชนชาวไทยต่อไป...ตราบนานเท่านาน"
5 ธันวา มหาราช 2549
รักในหลวงผู้เป็นพ่อของแผ่นดิน ยิ่งกว่าสิ่งใดในโลก
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
................................................................
ถนนซีเมนต์สีเทาขุ่น เส้นทางคุ้นเคย
เสียงฝีเท้ากระทบสายน้ำที่เจิ่งนองบนพื้น
ดังเป็นช่วงจังหวะ
แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ
เชื่องช้า แลดูเรื่อยเปื่อย
จังหวะการเดินย่ำขัดกับทิศทางกระโปรงยาวที่พลิ้วไหว
อย่างลงตัว
หากมีทางเลือกให้เลือกได้
จิตใจเธอคงเลือกที่จะเป็นดินที่อยู่ในซอกรองเท้า
ละลายไปตามสายฝนเลยได้ยิ่งดี
หลีกหนีความรู้สึกซ้ำซาก
อย่างตอนนี้
ความแปลกหน้าที่คุ้นเคย
วุ่นวาย วังเวง วกวน เวียนวัน
ซ้ำ ๆ เรื่อยไป
กลางใจกรุงสวยหรูแห่งนี้
ความอดทนคงหมดลงแล้ว
เปล่งเสียงกรีดร้องออกมา แข่งกับเสียงฟ้าฝน
ไม่ทนมันแล้ว จะไม่อดทนอีกเลย
ตัดพ้อต่อว่าฟ้าดิน พรหมลิขิตเป็นฉาก ๆ
ทำไมถึงสรรค์สร้างชีวิตเธอได้น่าอัปยศเช่นนี้
ตอบสิ ตอบมา
ต่อว่ามา กรีดร้องมา
ออกมาเป็นความเงียบ
ความเงียบที่ดังเหลือเกิน
..........................................................
รักพ่อทุกวันค่ะ
ตัวจะไกล จะใจเราก็ใกล้กันเน๊อะ ๆๆๆ
ฮี่ๆ
เก็บของไปเชียงใหม่แล้ว
เป็นอย่างไรรอดูหลักฐานกัน
ก้านอยากมีวันดีดี
อยากอ่านหนังสือ ขอสัก 4-5 วัน
ไม่มีภาระ ไม่มีเรื่องคิด ไม่มีอะไรสักอย่าง
ตัวเปล่า ๆ
หนังสือสักกระเป๋า mp3คู่ตัว
โทรศัพท์มือถือที่ปิดเครื่องแล้วเรียบร้อย
หลีกหนีทุกอย่างเลย
วันแบบนี้จะมีให้ก้านไหม?
มีสิ ..... เน๊อะ
มันมีอะไรมากกว่าคำบางคำที่เราไม่เคยพูดกันตั้งมากมาย
จริง ๆ
ต้องการแบบนั้นเหมือนกันนะ หนังสือดีๆที่เราชอบ เพลงทำนองเพราะๆที่ถูกใจ บรรยากาศดีๆเงียบๆ อิสระจากทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ก็นะ ทำได้ยากอ่าคะ
ป.ล. เพลงนี้ทำนองเพราะจัง
#1 By I Still Love U on 2006-12-05 22:08