ปลิด
posted on 10 Nov 2006 23:05 by narcissism"แม้จะอายุสั้นเพียงวันเดียว....ก็จะอยู่ ก็จะทำ"
ใบไม้เขียวใบนั้นอย่างไรเล่า
ดอกไม้สีสดดอกนั้นอย่างไรเล่า
เห็นเฉกเช่นเดียวกับเราหรือเปล่า?
เมื่อรู้ว่าอายุขัยของตัวเองสั้นลงทุกขณะ
ทุกทุกวินาทีที่เลยผ่าน
ยิ่งต้องให้ความสวยงามที่ตัวเองมี
เปรียบดั่งลมหายใจสุดท้าย - -
หวังเพียงแต้มสีให้โลกกลม ๆ ใบนี้
เพียงนิดก็พอใจ
ไม่ต่างอะไรกับใบไม้เขียว ๆ นั่น
เห็นไหม ใบเล็กใหญ่เหล่านั้น
อยู่สูงขึ้นไป เงยหน้ามองสิ
เงาที่ทาบยาวลงมา
ดังร่มที่กันแสงจากอาทิตย์กล้า
ไม่อยากหลุดออกจากขั้ว แม้เพียงสักเสี้ยวนาที
แต่ใยลมพัดไม่มากมาย
จึงพาใบไม้ ปลิดขั้วลงสู่ดิน...
.................................................................
เงะเงะ
เป็นอย่างไรกับสีสันอันอึมทึม แต่ตัวก้านชอบนะ
มันดูสะใจอย่างไรอยู่
วันนี้พูดเรื่องส่วนตัวมากมายหน่อยละกันนะคะ
เริ่มจากแสดงความยินดีกับก้านหน่อย
อ่านหนังสือเรื่อง "เด็กกำพร้าแห่งสรวงสวรรค์"
จบลงแล้วอย่างสวยงาม
เป็นหนังสือที่อ่านนานมาก ใช้เวลาถึง 5 วัน
แต่ยังไม่ทำลายสถิติของ "สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน"
เล่มนี้อ่านนานถึง 27 วัน
เด็กกำพร้าฯ เป็นหนังสือที่เข้ารอบซีไรต์ปีนี้ 10 เล่มสุดท้าย
ของภาณุ ไตรเวช (คนแต่งเดียวกับ "วรรณกรรมตกสระ")
เดินเรื่องน่าสนใจมาก สะท้อนความเป็นจริงที่เราลืมตาตื่นมาเจอทุกวัน
จนบางที เราอาจเดินสวนกับตัวละครตัวนั้น ๆ บนถนนบางสาย ก็เป็นได้
รู้สึกเป็นความภาคภูมิใจอีกหนึ่งอย่างในชีวิตเลยทีเดียว ฮี่
สัปดาห์ที่แล้วมีสอบ ผิดหวังกับตัวเองมากเลยทีเดียว
อ่านทุ่มกับวิชาอื่น มากกว่าบรรณารักษ์หรือคอม
โกรธตัวเองอยู่นิดหน่อย
แต่หายหล๊ะ....เปลี่ยนโหมดยิ้มกว้างๆ
แง๊ว...
คุณวินที่รัก ไปลพบุรี 2 วัน
เล่นเอาก้านเกือบตายได้เลยทีเดียว
มันคิดถึงมากมาก จนเหมือนหายใจไม่ค่อยได้ในบางนาที
ขนาดนั้นเลยทีเดียว แฮ่...
พอได้กลับมาเจอกัน
เอาเถอะค่ะ ไม่สามารถบอกได้ว่าองค์ไหนลง
ดูหันมาสนใจเรามากเป็นพิเศษ
เดินมาหาถึงที่โต๊ะ ไปเรียนตอนบ่าย ถามว่ากินไรมั๊ย??
อยากจะสลายร่างมันซะตรงนั้นเลย โฮก
เป็นปลื้มค่ะ งานนี้ ปลื้มมาก ๆ
น่ารักจริงจริง ก็เลยรักซะเลยละกันเน๊อะ
แต่วินมีสอบ วันอาทิตย์นี้
ก็เลยคงไม่โทรไปกวน รอให้กำลังใจดีกว่า...
"สู้ ๆ สู้ตายนะ ทำให้ดีที่สุด ทำได้อยู่แล้ว"
เป็นคำพูดสามัญประจำบ้านของเรา 2 คน
เอิ๊ก !! พอแล้วดีกว่านะ
แอบเปลี่ยนโหมดหน่อยได้ไหม
เหมือนเราเอาตัวเองไปแขวนไว้กับคนอื่นมากเกินไป
อึดอัดใจเล็กน้อย
ไม่รู้สินะ หลายคนก็คงเคยเป็น
มันเหมือนเบื่อตัวเอง จนไม่อยากพูดกับใครสักคน
มันไม่รู้จะตอบอย่างไร เวลาที่คนเดินมาถาม "เป็นไรรึเปล่า?"
ได้แต่ตอบไปว่า "อืม สบายดี"
ฝากไว้หน่อยนึงนะคะ
ถ้าได้พร 3 ประการ
จะขออะไรกันบ้างคะ?

O.....O
อย่าให้พรใคร
อีกเลย
#1 By fling in on 2006-11-11 00:14